Wat is het toch inspirerend om samen boeken te lezen en daarover in gesprek te gaan. Met zeven vrouwen vormen we leesclub de Parelduikers. Vorige week vrijdag kwamen we weer bij elkaar, dit keer om het boek De Kapperszoon van Gerbrand Bakker (2022) te bespreken.
Een van de vrouwen vertelt uitgebreid over de schrijver en de boeken die hij geschreven heeft. Zij kent hem uit haar jeugd, haar neef is de beste jeugdvriend van Gerbrand, op een zwartwit foto zijn ze gedrieën te zien. De Wieringerwaard en het boerenleven komen duidelijk naar voren in zijn eerdere boek Boven is het stil (2006). Dat boek heb ik nu ook opnieuw gelezen, het is echt een aanrader. Dat is de meerwaarde van een leesclub. Ik lees en herlees boeken en ontdek elke keer weer iets anders. Eigenlijk is het onmogelijk om de essentie van een boek in één keer te bevatten. Een schrijver is er jaren mee bezig en wij lezen dat in zes uurtjes uit.
De Kapperszoon is een roman over rouw, familiebanden en de zoektocht naar identiteit. De vader van de hoofdpersoon is al voor diens geboorte omgekomen/vermist bij de vliegramp op Tenerife in 1977. Hij duikt via internet in de geschiedenis van de ramp en probeert bij zijn opa en moeder informatie los te krijgen. Ik geniet erg van de dialogen, het boek leest als een trein en laat de lezer achter met een open einde en de vraag ‘wat is nu feit of fictie’? Heerlijk.
Hoe het begon
Januari 2024 heb ik de eerste stap gezet en zelf drie mensen benaderd waarvan ik vermoedde dat ze wel geïnteresseerd zouden zijn in een leesclub. We zijn gewoon begonnen, laagdrempelig, we lezen hetzelfde boek, één iemand is gastvrouw en iemand anders bereid de boekbespreking voor. We spreken om de zes tot acht weken af.
Iedereen mag iemand erbij vragen om de groep aan te vullen tot zeven. In april komen er twee nieuwe leden bij en melden we ons aan bij de bibliotheek voor een abonnement op de leeskoffer. Dit is een service van de bibliotheek waarbij we via de website mijnleesclub.nl een koffer met zeven dezelfde boeken kunnen aanvragen, die we zes weken kunnen lenen voor twintig euro per koffer. In de koffer zitten soms kopieën van recensies over het boek, de gespreksvragen maken we zelf. In juli komt ons zevende lid erbij, daarna is er nog één wisseling en dan zijn we een vaste groep. Niet iedereen kent elkaar even goed, maar er is zeker een klik en de sfeer is open en ontspannen. We doen elke bijeenkomst een kort rondje hoe iedereen erbij zit en waken ervoor dat de verdeling bijpraten/gezelligheid en inhoudelijke boekbespreking in balans is.
Nieuwe ontdekkingen
De keuze van de boeken doen we vrij intuïtief, een ieder kan een boek voorstellen en afhankelijk van de beschikbaarheid van de leeskoffers plannen we dat in een jaarschema. Onze smaken van boeken verschillen, ik lees graag psychologische romans (Philippe Claudel, De boom in het land van de Toraja), een ander biografieën ( we lazen Anna over Annie M.G. Schmidt van Annejet van der Zijl) en sommigen houden van historische romans. Voor mij is dat een vrij onbekende categorie. Deze boeken blijken in de kast verbondenheid te staan in de bibliotheek, terwijl ik meestal lees uit de kast verdieping.
Als ik begin te lezen in Phoenix van Bert Wagendorp[1], ben ik aangenaam verrast en kan ik niet meer stoppen. Het gaat over een man die als jongen in 1847 met zijn ouders, broertjes en zusje en meerdere dorpsgenoten vanuit Winterswijk emigreert naar Amerika. Het noodlot slaat toe en het schip ‘De Phoenix’ vergaat. Hij is de enige overlevende van het gezin (of toch niet?). Ook deze schrijver neemt een historische gebeurtenis als uitgangspunt voor fictie. Ik lees gelijk ook de twee boeken die erna komen, Kalle en Paris.* Vaak komt er een interessante spin-off van de boekbespreking. Dan delen we met elkaar via de whatsappgroep artikelen en podcasts, in dit geval over de ramp met de “Phoenix’ en hoe dat nog leeft in de Achterhoek en in Wisconsin. Ontzettend interessant allemaal, het enthousiasme van de leden van de leesgroep is aanstekelijk en het lezen verbreedt onze horizon. Zo doen we onze naam eer aan en duiken we elke keer weer parels op.
De eerstvolgende bijeenkomst in augustus is een excursie naar het Agnetapark in Delft, een arbeidersdorp dat in 1884 opgezet is door Jacques en Agneta van Marken, de eigenaren van de Gistfabriek. Jan van der Mast heeft daar het boek Agneta overgeschreven en hij zal zelf de rondleiding verzorgen. Daarover een volgende keer.
* het vierde deel Brooklyn, van Bert Wagendorp verschijnt in oktober dit jaar.
Lieve Rita,
Wat fijn dat je deel uit maakt van een leesclub. Heel interessant en ook nog leerzaam bezig zijn is heel fijn. Met 7 vrouwen hetzelfde boek lezen. En daarover in gesprek met elkaar gaan kan heel ontspannend zijn.
Bedankt voor je verhaal, ik blijf je volgen! Liefs van Corry
Een aanstekelijk en inspirerend blog, zo zelfs dat ik het gevoel heb iets essentieels te missen. Een eigen boekenclub!
Dus wie weet ga ik je voorbeeld volgen en wat mensen uitnodigen. Ik kan me goed voorstellen dat het bijdraagt aan verdieping en begrip van het te lezen boek en verrijkend.
Mooi beschreven Rita. Het is echt fijn lid van deze leesclub te zijn. Je zo te verdiepen in een boek en wat een bijzondere besprekingen hebben we steeds. Iedereen die van lezen houd gun ik zo’n fijne leesclub. Annemarie