De kracht van de vrouwenlijn

In de afgelopen week heb ik met twee vriendinnen deel genomen aan een workshop familieopstellingen. In een familieopstelling zet je personen neer die je familieleden representeren, bijvoorbeeld je gezin van herkomst. Deze workshop had een specifiek thema: de vrouwenlijn. We waren met acht vrouwen en een begeleidster aanwezig en voor ieder van ons werd onze vrouwenlijn opgesteld.

Zeven vrouwen op een rij

Toen het mijn beurt was om de reis door mijn verleden te maken, stonden de zeven andere vrouwen op een rij. De eerste vrouw vertegenwoordigde mijn moeder, degene daarnaast mijn oma, dan mijn overgrootmoeder en de zevende uiteindelijk mijn ‘oermoeder’. De bedoeling was om langs te lopen en met elk van hen contact te maken. Vanuit de plek waarop ze stonden, gaven ze zonder woorden aan wat ze ervoeren als ik voor hen stond en welke beweging ze naar mij wilden maken. Ik voelde diep respect voor mijn moeder en alle voormoeders en voelde liefde en vertrouwen door de generaties heen.

stamboomonderzoek

Een familieopstelling is iets anders dan genealogie of stamboomonderzoek. Toch intrigeert mij ook de feitelijke afstamming via de vrouwenlijn, met een duur woord de matrilineaire stamreeks. Thuisgekomen heb ik gelijk het genealogieboek van de familie Threels van mijn oma van moederskant opgezocht. De stamboom stopt voor ons bij mijn oma, omdat zij alleen maar een dochter heeft, mijn moeder. Helaas gaat het reguliere stamboomonderzoek meestal alleen via de mannelijke lijn. Dit boek geeft mij echter al heel wat informatie over mijn voormoeders en daar ben ik heel blij mee.

Mijn moeder is Adriana Cornelia Koetsier, geboren 8 oktober 1930
Mijn oma is Elisabeth Threels, geboren 5 december 1885
Mijn overgrootmoeder is Adriana Verburg, geboren 6 september 1845
Mijn over-overgrootmoeder is Lijsje Blanken, geboren rond 1820
Zo kom ik in een paar stappen al bijna twee eeuwen terug!

mijn oma en overgrootmoeder

Uit het genealogieboek van de familie Threels weet ik dat mijn overgrootmoeder Adriana Verburg acht kinderen heeft gekregen waarvan er vijf niet ouder geworden zijn dan een jaar. Mijn oma Elisabeth werd als achtste kind geboren en heet hetzelfde als het overleden zusje voor haar, dat maar een maand oud werd. Terwijl bij de meeste vrouwen in de trouwacte vermeld staat dat ze ‘zonder beroep’ waren, staat bij Adriana genoteerd dat ze ‘landbouwmeid’ was. Mijn oma Elisabeth trouwde pas op haar 42e met mijn opa die weduwnaar was. Haar moeder Adriana, die mee zou verhuizen,  overleed 10 dagen voor het huwelijk. Mijn oma was coupeuse en had samen met haar moeder een winkel, maar dat wordt nergens genoemd. Mijn oma was 44 jaar toen mijn moeder geboren werd. Ze werd vernoemd naar haar oma Adriana. Op de foto zie je mijn opa en oma, mijn moeder en haar halfbroer.

oerkracht

Terwijl ik langs de vrouwen van mijn vrouwenlijn liep, kwam ik onder de indruk van de levenskracht van deze vrouwen. Wat hebben ze allemaal meegemaakt, armoede, kindersterfte, oorlog. En toch hebben ze het leven doorgegeven en heb ik dat weer doorgegeven aan mijn dochter. De aanwezige vrouwen in de workshop hadden allemaal hun eigen verhaal over vreugde en verdriet die ze opgedaan hebben aan hun moeders. Soms is de relatie van een vrouw met haar eigen moeder altijd lastig gebleven en kon de liefde niet ongehinderd stromen. Maar verderop in de vrouwenlijn lukte het wel, de voormoeders waren zonder uitzondering liefdevol en trots op hun achterkleindochters. Ik heb deze dag contact gemaakt met de oerkracht van vrouwen. Leef je leven, doe waar je goed in bent, volg je hart, dat gaven die vrouwen in heden en verleden mij mee. Beter kan ik het nieuwe jaar niet beginnen.

 

 

 

 

 

 

 

7 gedachtes over “De kracht van de vrouwenlijn”

  1. Wat een levens-geschiedenis geef je in een paar regels weer. een geschiedenis met pijn, verdriet, aanpassing en veerkracht.
    Ik mocht op deze dag ook mijn vrouwenlijn neerzetten. Het was inderdaad bijzonder te ervaren dat de over-overgrootmoeders zo liefdevol waren. Hoe langer geleden hoe minder projectie op de moeders en hoe meer liefde, respect en vrolijkheid naar boven kwam.
    Dat heb ook ik meegekregen van mijn overgrootmoeders. Daar wil ik dit jaar vanuit gaan leven. Een mooi begin van dit nieuwe jaar.

  2. Lieve Rita en Corrie,
    wat een indrukwekkende levensreizen hebben onze voor-moeders gemaakt. En bijzonder om te lezen dat er steeds minder projectie is naarmate je teruggaat in de tijd. Het klopt zo bij mijn gevoel. Al merkte ik dit zelfde ook bij mijn dementerende moeder, ze raakte de oordelen kwijt die ze door haar opvoeding en de kerk opgebouwd had en wat overbleef was liefde en precies diezelfde woorden: volg je hart. Ik hoop dat wij dit onze kinderen nu al mee kunnen geven. Dan hoeven ze niet ze ver terug.
    Misschien toch ook die voornemens om ooit in de archieven te duiken een beetje naar voren halen.
    Gelijk even op google gekeken. De online cursussen zijn er al.

    ps. Ik begin al uit te kijken naar je wekelijks blog 🙂

  3. Rita
    Ik ben ook even wezen kijken in de stamboom van mijn man. Lees daar ook over veel kindersterfte, zelfs drie uit een gezin in een nacht, dan moet je wel sterk zijn om dat als moeder te overleven.
    Gr.Wilh

    (Lees met veel plezier je verhalen)

  4. Weer je verhaal met genoegen gelezen. Wat waren dat toch sterke vrouwen in die tijd! Mooie foto van je grootouders, oom en moeder, Rita. Ik herinner mij je moeder als heel meelevend en belangstellend naar iedereen. Groeten van Corry

  5. Tsja, familieopstellingen wat een bijzonder fenomeen en zeker als het dan ook nog teruggaat in je eigen vrouwenlijn. Ik heb er zelf wel eens op een andere manier kennis mee gemaakt, bijzonder wat zich dan voltrekt. Onbewust hebben onze voormoeders nog veel invloed op ons, als ik de foto van mijn moeders moeder bekijk, die in het kraambed is gestorven bij de geboorte van haar 13e kind, zie ik dat ik op haar lijk. Er is mij wel eens verteld dat zij ‘over mij waakt’, ik weet niet of dat zo is, wel weet ik dat ik kracht put als ik naar haar foto kijk.
    Ik ben nieuwsgierig geworden Rita,
    Groet Cor

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *